عشرة ( ocarat ) ا . ع . واحد عشر كه يك نوع درختى است . عشرتخانه ( ecrat - x ne ) ا . پ . عشرتگاه . عشرتگاه ( ecrat - g h ) ا . پ . محل شادى و خوشگذرانى . عشر خوان ( acar - x n ) ا و ص . پ . طفل نوآموز قرآن‌خوان . و قارى كلام اللّه مجيد . و معزول از شغل و عمل . و كسى كه بر گور مرده قرآن خواند . عشرستان ( ocarest n ) ا . پ . جاى انبوه از گياه عشر . عشرق ( ecreq ) ا . ع . نام گياهى كه شير را زياد كند و موى را سياه گرداند . عشرق ( ocreq ) ا . پ . تخم داروئى كه آن را تخم مرو نيز گويند . عشرقة ( acraqat ) م . ع . عشرق النبت عشرقة : سبز و تر گرديد آن گياه . و عشرقت الارض : سبز شد زمين . عشرقة ( ecreqat ) ا . ع . يك گياه عشرق . عشرم ( acram ) ا . ع . سخت درشت . عشرم ( ocarram ) ا . ع . تير در گذرنده . و شير بيشه . عشروك ( ecruka ) ع . يعنى بيست عدد تو . عشرون ( ecruna ) ا . ع . اسم است مر عدد بيست را و مذكر و مونث در وى يكسان است و يعرب بالواو و الياء و يجوز اضافتها لمالكها ، فيق : عشر و زيد و عشروك . عشره ( acere ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دهه . و دههء اول محرم . و عشرهء كامله : ده عدد كامل . عشرى ( ecriya ) ع . يعنى بيست عدد من . عشرى ( ocariyy ) ص . ع . قابل زكات . عشرين ( ecrina ) ا . ع . عشرون . مر . عشرون . عشرين ( ecrayne ) ا . ع . تثنيهء عشر يعنى شانزده روز فاصله . مر . عشر . و نيز عشرين : طائفة من الورد الثالث . عشرينات ( ecrin t ) ا . ع . انجمنهاى بيستائى . عشرينية ( ecriniyyat ) ا . ع . ماهانه‌اى كه در روز دوازدهم از ماه بپردازند . عشز ( acz ) ا . ع . درشتى و ستبرى اندام . عشزان ( acaz n ) م . ع . عشز عشزانا ( از باب ضرب ) : برفتار بريده پاى رفت . و عشز على عصاه : بر چوبدستى تكيه نمود . عشزب ( aczab ) و ( acazzab ) ا . ع . شير بيشهء درشت اندام . عشزن ( acazzan ) ا . ع . دشوار پيچيده و درشت خلقت . عشزنة ( aczanat ) م . ع . عشزن فى الامر عشزنة : خلاف كرد در آن كار . عشش ( acac ) م . ع . عش عشاشة و عششا . مر . عشاشة . عششة ( ecacat ) ع . ج . عش و عش . عشط ( act ) م . ع . عشطه عشطا ( از باب ضرب ) : سخت كشيد آن را . عشعش ( ac'ac ) و ( oc'oc ) ا . ع . آشيانه هاى مرغان كه در زير يكديگر واقع شده باشند . عشق ( ecq ) ا . ع . شگفت دوست بحسن محبوب . و در گذشتن از حد در دوستى خواه در پارسائى باشد و يا در فسق . و كورى حس از دريافت عيوب محبوب . و مرضى وسواسى كه مىكشد مردم را بسوى خود . و تسليط فكر بر نيك پنداشتن بعضى صورتها . عشق ( ecq ) و ( acaq ) م . ع . عشقه عشقا و عشقا و معشقا ( از باب سمع ) : عشق آورد و چيره گرديد دوستى به روى . و عشق به : چسپيد به آن . عشق ( ecq ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پشك و اشتياق و محبت و دوستى بسيار و مهر . و بيقرارى . و دوستارى صورت خوب و خوشگل . و عشق داشتن : مشتاق بودن و بسيار دوست داشتن و عاشق بودن . و صورت خوب و خوشگل دوست داشتن . و عشق رسانيدن : سلام رسانيدن . و عشق گفتن : سلام كردن . عشق ( acaq ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - قسمى از لبلاب . عشق ( acaq ) ع . ج . عشقة . عشق ( ocoq ) ا . ع . نيكو و برابر كنندگان در نشاندن درختهاى رياحين . عشقباز ( ecq - b z ) ا . پ . مرد شهوت پرست . و عاشق . و كبوترباز . و زن دوست . عشقبازى ( ecq - b zi ) ا . پ . عاشقى . و شهوت‌پرستى . عشق پيچا ( ecq - pic ? ) ا . پ . ياسمن ينگى دنيائى . عشق پيچان ( ecq - pic n ) ا . پ . لبلاب . عشقة ( acaqat ) ا . ع . يك نوع درختى كه سبز گردد و سپس باريك و زرد شود . ج : عشق . عشقه ( aceqe ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - قسمى از لبلاب كه ويشه نيز گويند . عشم ( acm ) م . ع . عشم عشما و عشوما ( از باب سمع ) : خشك گرديد . و عشم بعيرك عشما ( از باب نصر ) : فربه شدن گرفت شتر تو . عشم ( acam ) ا . ع . اميد . و آزمندى . و نان خشك بدون نانخورش . عشم ( acam ) ص . ع . خبز عشم : نان خشك تباه و فاسد شده . عشم ( acam ) م . ع . عشم عشما ( از باب سمع ) : خشك گرديد . عشم ( acem ) ا . ع . يك قسم درختى . عشم ( ocom ) ع . ج . عاشم .